An experience in the heart of Africa. This experience started for me by entering the airspace over that enormous pit of sand and drought on the other side of the sea that delimits Europe on the south. Truly impressive how such vast stretches of land are covered only by sand, and sand... and more sand...

Then we landed at Entebbe, Uganda. I got out on the stairs that connected that small micro space of Europe with Sub-Saharan Africa, and got to taste that part of the globe again for the first time since I went to South-Africa at the age of eleven.

For me, before coming here, Rwanda was Africa. Experiencing Rwanda would to a large extent be experiencing Africa. But already upon driving from the airport towards the hotel, everything seemed so organized, people were working on the roads, and everything was so clean! That only impression only extended over the next four weeks. There is hardly any litter. Literally! Nor in the rural areas. A local commented on this that when the authorities ask the people to clean their streets and to keep it clean, they go out and do it. Once every month!

So, rather soon I came to the conclusion that I was seeing Rwanda, but only a small part of Africa.

Today is our last day at 'the office'. (I am writing this sentence during our last interview of today, while Martijn is wandering off track, discussing the current situation of The Congo. Because Manzi, the Secretary General of the Rwandan trade union grew up in the Congo (like so many Rwandans) and returned only after the Genocide of 1994.)

We have interviewed many companies, organizations, governmental agencies and other entities such as the Nat. University, in order to find out what the investment opportunities are for Dutch firms in Rwanda. We have found that the most important sector for Dutch FDI would probably be the agriculture sector; R&D especially, and the construction of storage, irrigation works. But also in infrastructure, such as canalizing a river, or in ICT (the country wants to become and 'ICT hub' in the region).

Not all conversation partners were very pleasant. Some had an arrogant attitude, playing with their phone etc. Others their English was simply hard to understand. One guy seemed even to be massaging his 'private parts' just below the table, while talking with Ding Qi and myself. But others were pleasant and/or interesting. An example of the interesting (though not so much pleasant) would be the tough Chairman of ICM International, a family run multinational from Australia. Wow, that man was like machine-gun fire, but then talking. Dangerous! Wouldn't want to be his competitor as a Dutch agro-processing firm! :)

Now, when we return, we will have to find which Dutch companies could actually engage in the exploitation of those opportunities. We will lastly provide the Rwandan Embassy in The Netherlands with a strategy on how to communicate those opportunities to Dutch firms.

Man, like I said, today is our last day already! Martijn can't wait to get out of the office, Paul is already leaving to enjoy some family-time. The weeks have flown by. filling the weekend with trips out of the city, to the west (Lake Kivu), and to the east (Akagera Sarafi park). Many interesting experiences. The unpleasant ones were actually only those few occasions in which the "mototaxi" drivers didn't know our destination, nor could we explain it to them, which led us sometimes all the way out of the city, around, and back in before we got there. Then you really feel kinda lost, with little to do but to hope you're not taken some place to get robbed.

The office is empty now. Everybody has left, except for some Russian guy (I think; his name is Victor) who is doing some statistics stuff. If I think back on the all the Rwandans I met, I tend to fall in with the observation that the top leadership of the country is quite capable, and able to drive the country's development in a unique fashion (at least when compared to the rest of Africa). Some are really inspiring. If they are able to indeed create this trickle-down effect of a more productive and efficient mentality, this country will certainly reach its goal of standing out among other African nations, as an example to the rest.

The momentum, that frame in time that allowed for these extraordinary development in the country was certainly the genocide. Lady Fortuna may have provided the person of Paul Kagame, who, till today, really seeks the well-being of his people, and is very effective in the attempt. May have provided, because experiences are plenty in which leaders became corrupt after all. Let's hope that what is seems, is actually accurate. That Kagame will hand over his position in due time, and democratically, so that he can indeed shine as an (almost) immaculate African leader after laying down his position as 'Chairman of Rwanda Ltd.'.

Ours is a weekend ahead, in which we will further explore the Kigali-nightlife, stroll around the city for souvenirs, and have breakfast and swim in the palatial decor of 5-stars Serena Hotel on Sunday. And get drunk. Yeah! Ugandan Waragi is a very effective, and not unpleasant medium to getting besotted! How far down the rabbit-hole will it go this weekend??

Here back from us on Sunday, by our main man, Paul!

“Oh mijn god het begint hier al”, denk ik bij mijzelf terwijl ik in het kader van de IRSP fieldtrip samen met mijn reisgenoot Ding Qi incheck voor onze vlucht naar de hoofdstad van Rwanda, Kigali. Een vrouw voor ons lijkt ogenschijnlijk geen benen te hebben. Ik kan het niet helpen, maar mijn gedachten dwalen vanzelf af naar de gruweldaden die plaatsvonden tijdens de Rwandese genocide van 1994. Een conflict dat voor velen het beeld van Rwanda kleurt. Een beeld dat moet veranderen zo weet ik nu.  Het Rwanda van toen is ver verwijderd van de huidige realiteit. Het land is ‘booming’, goed georganiseerd, veilig en biedt kansen voor Nederlandse investeerders.

Kansen en investeringen, het zijn de twee toverwoorden waarmee wij als IRSP team naar Rwanda zijn getogen. De Rwandese ambassade in Nederland gaf ons (Benito, Paul, Ding, Martijn, José en Laura) de opdracht om met een strategie te komen voor het aantrekken van Nederlandse investeringen in Rwanda. Aan vier van ons de specifieke taak om tijdens een fieldtrip meer inzicht te krijgen in het investeringsklimaat, en de mogelijkheden die het land bedrijven te bieden heeft.

Tot nog toe zijn de geluiden die we horen overwegend positief. De markt groeit snel en de overheid heeft een aantrekkelijk investeringsklimaat weten te creëren. Het is hier “on-Afrikaans goed geregeld”, zo vertelde Sven Piederiet, managing director van Bralirwa, een dochteronderneming van Heineken en hqet grootste bedrijf in het land, ons tijdens een interview. Hij heeft gelijk. Het valt vooral op hoe schoon en veilig het hier is. Dit laatste zal ook te maken hebben met de sterke aanwezigheid van agenten, militairen en private beveiligers in de publieke ruimte. Het land is geen politiestaat, maar het regime van President Kagame is naar onze maatstaven behoorlijk autoritair. De meeste bedrijven die we gesproken hebben waarderen echter het economische beleid van de overheid. “De regering begeeft zich in de juiste richting, men is serieus en heeft een duidelijke visie”, zo vertrouwde Herman Klaassen CEO van Banque Populair du Rwanda (Rabobank is grootaandeelhouder), ons toe.

Naast ons onderzoek proberen we buiten onze werkdagen om ook zoveel mogelijkheid mee te krijgen van de cultuur in het land. We slapen in een klein gasthuis, waar zo nu en dan een lokale stam samenkomt om te dansen en zingen. Met name Benito heeft zijn best gedaan om te integreren met deze Twa’s (na Hutu’s en Tutsi’s, de derde bevolkingsgroep in Rwanda). Nadat Benito dacht dat één van de oudere vrouwen in de lokale taal vertelde dat hij zich gedroeg als een ware Rwandees was hij door het dolle heen. “Yeah, yeah, that is great”, schreeuwde hij uit. De vrouw gaf Benito vervolgens een innige omhelzing. Zij had niet verwacht dat Benito zo hartstochtelijk zou reageren op de vraag of hij met haar naar bed wilde.

Afgelopen weekend hebben we een bezoek gebracht aan Lake Kivu, één van Afrika’s grote meren. De Rwandese familie van Paul begeleidde ons op deze dag. Het hotel waar we inzaten werd al gauw omgedoopt tot het ‘zero-star’ hotel en was niet al te best, maar de omgeving en activiteiten maakten dit meer dan goed. Hoogtepunt was een nachtelijke wandelingdoor een klein stadje gelegen op een heuvel aan de oevers van het meer. Na een kleine drie kwartier te hebben rondgedwaald door een labyrint van nauwe steegjes, kwamen we uiteindelijk uit het niets terecht in een verlichte tuin met een bar. “This is Rwanda man”,  riep één van de neven van Paul terwijl wij de eerste van vele biertjes die avond in de handen gedrukt kregen.

Blijkbaar is dit inderdaad het hedendaagse Rwanda. Niet langer een Rwanda dat is verscheurd door een gruwelijke genocide, maar een nieuw Rwanda, dat energie, vertrouwen en stabiliteit uitstraalt.

Read all about the Rwanda fieldtrip!

What are they up to, who are they speaking with and what are they seeing.

First post coming soon!